Droombomen & totemstokken

De tentoonstelling van Morena Bamberger in Cultuurcentrum Scharpoord nodigde bezoekers uit om te vertragen.
Om te wandelen door een installatie die raakt aan sjamanisme, rituelen en een intense verbondenheid met de natuur. Een omgeving die je lichaam meeneemt, je beweegt door de ruimte zoals door een landschap.

Vanuit die wereld ontstond de workshopruimte.
Geen losstaand atelier, maar een verlengstuk van de tentoonstelling.

Kinderen werden uitgenodigd om zelf fragmenten van een droomwereld te bouwen. Met recuperatiematerialen, met hun handen, met ideeën die nog niet vastlagen. Totemstokken groeiden laag per laag. Een droomboom verzamelde wensen, gedachten en kleine tekens van hoop. In het labo speelden kinderen met licht en reflectie om zo hun eigen realiteit vorm te geven.

Deze ruimte fungeerde zonder extra begeleiding of toezicht. Alles wees zichzelf uit. We maakten voor 75% gebruik van materiaal dat aanwezig was of makkelijk te verzamelen (stokken, pluimen, kroonkurken, …) en gingen voor aanvullend materiaal langs bij de Kringloopwinkel.

De scenografie gaf richting zonder te sturen.
Ze liet concentratie toe, maar ook omwegen. De ruimte veranderde mee met wat er gebeurde. Elk kind liet iets achter. Soms zichtbaar, soms subtiel.
Ze beleefden een ervaring die verder bouwde op wat de expo al had ingezet: contact maken. Met materiaal. Met verbeelding. Met iets wat groter voelt dan jezelf.

Zo werd de workshop geen extraatje, maar een logisch vervolg.
Eén wereld, op kindermaat verder gedacht. Al waren er ook heel wat volwassenen die de verleiding niet konden weerstaan om ook zelf in deze tijden van internationale onrust wat liefde en vrede te manifesteren via de droomboom.

Voor deze scenografie had de shizzle opnieuw het genoegen samen te werken met Indra Cox. Na een geslaagde collaboratie voor het Cartoonfestival, lag deze keuze voor de hand. Zij monteerde de video en voorzag het gros van het beeldmateriaal.